Introductie
Ik ben Lisette Thooft en je luistert naar de podcast Hou van je lijf, maar dan echt hè. Verhalen, tips en inzichten over je lichaam die je niet zo snel ergens anders hoort.
Leuk dat je luistert.
Ik ben rebalancer en heb inmiddels wel een paar duizend mensen op mijn massagetafel gehad. Van hen heb ik ontzettend veel geleerd. Bijvoorbeeld deze eenvoudige, maar belangrijke ontdekking: we behandelen ons lichaam vaak zoals we zelf als kind behandeld zijn.
Heel extreem gezegd: ben je als kind verwaarloosd, dan zul je geneigd zijn ook je lichaam te verwaarlozen. Ben je mishandeld, dan mishandel je vaak ook je lichaam. En werden je ouders boos wanneer je niet meewerkte, dan is de kans groot dat jij boos wordt op je lichaam als het niet doet wat jij wilt.
Dat is net zo verdrietig voor je lichaam als het vroeger voor jou was.
Gelukkig zijn de meeste mensen liefdevol opgegroeid. Maar ook dan waren ouders vaak sterk gericht op prestaties. Wat kan dit kind al? Gedraagt het zich goed? Is het gehoorzaam? Is het leuk genoeg? Doet het wat ik wil?
En ongemerkt ga je daarna op dezelfde manier naar je lichaam kijken. Wat kan mijn lichaam? Presteert het wel genoeg? Werkt het nog goed?
Maar ben je ook werkelijk nieuwsgierig naar het wonder waarin je woont? Vraag je je weleens af: hoe voelt het eigenlijk vanbinnen? Wat heeft mijn lichaam nodig om te ontspannen? Hoe kan ik er goed voor zorgen? En zie ik eigenlijk wel hoeveel mijn lichaam iedere dag voor mij doet?
Want dat is de andere kant van het verhaal: je lichaam doet voor jou vaak hetzelfde als jij vroeger voor je ouders deed. Veel kinderen voelen haarfijn aan wanneer een ouder gespannen of verdrietig is. Ze gaan bijvoorbeeld lastig doen, omdat ze onbewust proberen de spanning te doorbreken of de aandacht af te leiden.
Zo kun je ook naar lichamelijke klachten kijken. Je lichaam doet misschien lastig, maar het doet dat uiteindelijk vóór jou, om je te helpen. Dat alleen al verandert je blik.
En dan het allerbelangrijkste: hoe meer je van je lichaam houdt, hoe beter de kwaliteit van je leven wordt.
Niet hoe sterk je bent. Niet hoe mooi je bent. Niet hoeveel medailles je haalt of wat je allemaal bereikt. Uiteindelijk blijkt dat veel minder belangrijk dan de liefde waarmee je met je lichaam omgaat.
Want je lichaam ís je leven. Het is je lichaam dat geboren werd toen jij begon te leven. En op een dag zal het ook weer ophouden met leven. Het is de hoofdpersoon van jouw verhaal op aarde.
Natuurlijk geloof ik dat we méér zijn dan ons lichaam. Dat we ook bewustzijn zijn, een ziel. Maar ons lichaam draagt dat allemaal. Zonder lichaam kun je hier op aarde niets ervaren.
Als je vooral prestatiegericht naar je lichaam kijkt, of er nauwelijks aandacht voor hebt, dan is dat niet jouw schuld. Je hebt eenvoudigweg geleerd zo met jezelf om te gaan. Maar je kunt het wel veranderen. Je kunt je lichaam bewust liefdevolle aandacht geven.
En daarmee gebeurt nog iets bijzonders.
Volgens mij zit het onderbewuste in het lichaam. En in dat onderbewuste zit het innerlijke kind. Dus wanneer ik mijn lichaam liefdevolle aandacht geef, bereikt die aandacht vanzelf ook het kind dat ik ooit was. Sterker nog: volgens mij is dat de meest directe manier om je innerlijke kind te bereiken.
Geen therapeut, geen partner, geen vriendin en geen kind kan jou alsnog geven wat jij vroeger nodig had. Dat kun jij uiteindelijk alleen zelf. En dat begint verrassend eenvoudig: door liefdevolle aandacht te geven aan je lichaam. Door jezelf steeds weer af te vragen: hoe voelt het eigenlijk in mij, op dit moment? Alleen die vraag al maakt het leven vaak lichter, warmer en levendiger.
Nog één belangrijk punt: van je lichaam houden betekent niet dat je het mooi moet vinden.
Ted Troost, de grondlegger van de haptonomie, zei ooit: “Je hoeft je lichaam niet mooi te vinden, maar je moet er wel van houden.”
Dat vind ik een prachtige uitspraak. Sommige lichamen voldoen nu eenmaal niet aan het schoonheidsideaal. En je hebt jezelf niet gemaakt.
Vanuit mijn eigen levensbeschouwing geloof ik dat daar een veel groter verhaal achter zit. In de antroposofie wordt gezegd dat eerdere levens mede bepalen hoe ons lichaam eruitziet en functioneert.
Hoe je daar ook over denkt, één ding weet ik wel zeker: er is nooit een goede reden om niet van je lichaam te houden. Sterker nog: naarmate je ouder wordt, ontdek je vanzelf hoe onbelangrijk uiterlijke schoonheid eigenlijk is. Soms is mooi zijn eerder een last dan een voordeel.
Ook het meest gewonde, beperkte of afgewezen lichaam blijft een wonder.
Dus voel je je aangesproken?
Verander je houding tegenover je lichaam, en je verandert je leven.
Van je lichaam houden is iets wat iedereen kan leren.
En in deze serie korte podcasts help ik je daar graag bij.