Veerkracht – hoe kom je daaraan?

Ben je moe?
Het valt me op hoeveel mensen er moe zijn. Veel mensen die naar mijn rebalancing-praktijk komen, klagen over gebrek aan energie. Soms zijn ze nog herstellende van een burnout, hebben ze een schildklierprobleem of is er iets anders lichamelijks, aanwijsbaar en behandelbaar, maar vaak ook niet.
Dan kun je het hebben over schermtijd, overprikkeling, nachtrust, voeding enzovoort… maar je kunt ook naar een diepere laag gaan.

De drie beste tips voor meer energie die ik uit eigen ervaring kan geven, zijn:

1. word een goede moeder voor jezelf
2. word een goede vader voor jezelf
3. word een goede therapeut voor jezelf.

Ik heb het natuurlijk over archetypische moederlijke en vaderlijke rolpatronen, en je kunt erachter zetten m/v, want vrouwen kunnen ook goede vaders worden voor zichzelf, en mannen goede moeders.

Een goede moeder staat voor onvoorwaardelijkheid: je mag huilen, en je goede moeder troost je.
Een goede vader staat voor stimulans en inspiratie: je mag de wereld ontdekken, hij steunt je daarin en laat je vrij om je eigen weg te gaan.
En een goede therapeut staat voor inzicht, begrip, bewustwording.

Deze drie innerlijke gidsen hebben we allemaal nodig. Zeker als je echte ouders kritisch en afwijzend waren, of zwak en zielig, afwezig, of nog erger, destructief of gewelddadig. Maar zelfs met prima ouders heb je toch deze kwaliteiten in jezelf te ontwikkelen. Naarmate je dat beter afgaat, krijg je meer energie.

Hoe werkt dat dan?
Het kost ontzettend veel energie als je troost, stimulering of begrip nodig hebt maar die behoefte voortdurend verdringt, omdat er toch niemand is van wie je het kunt krijgen. En het kost ook enorm veel energie als je onbewust zit te wachten op troost, stimulering en begrip van andere mensen – familieleden, partners, kinderen, vrienden en collega’s – en je moet telkens weer de teleurstelling verwerken dat ze je die niet kunnen geven, hoezeer ze ook hun best doen.
Een angstig en behoeftig innerlijk kind, een zenuwstelsel dat voortdurend in de waakstand staat, trekt giga veel energie uit je.

Heb je daarentegen een goed functionerende innerlijke goede moeder, dan voel je feilloos aan wanneer je het moeilijk hebt, je mág het moeilijk hebben van jezelf, en je weet jezelf te troosten met acceptatie en een innerlijke aai over je eigen bol.
Is je innerlijke vader krachtig aanwezig, dan kun je jezelf enthousiast maken om te experimenteren, moedig de wereld in te gaan, je eigen weg te vinden en jezelf op te vangen als dat nodig is.
En als je ook nog je eigen goede therapeut wordt, dan vind je alles, maar dan ook alles wat er in je ziel gebeurt interessant, vooral alles wat pijn doet en ongemak veroorzaakt, en je kijkt ernaar met liefdevolle belangstelling. Hoe oud is dit gevoel, wat is de bron? Waar zit het in mijn lichaam?
Bewustwording doet daarna het werk dat bewustwording altijd doet: het leven de kans geven om te genezen, te helen, in evenwicht te komen.

Oké, het is dus vrij simpel uit te leggen. Nou nog even doen… Maar als je beseft wat je te doen staat, is dat al het halve werk.
Misschien heb je wat weerstand te overwinnen.

De eerste keer dat iemand tegen mij zei dat ik mijn eigen goede moeder moest worden, ik heb het eerder verteld, kreeg ik een zinkend gevoel van eenzaamheid: oh, moet ik dat ook al helemaal alleen doen? Dat was het innerlijke kind in mij, het kind dat veel tekort kwam. Zodra ik dat begreep, kwam er zelfcompassie. Ja, het heeft iets eenzaams, maar mijn hart is groot genoeg voor alle eenzaamheid.

Alleen zijn wordt dan: al één zijn. Eén met mezelf en mijn behoeften, maar ook één met mijn levenslust, mijn levensmoed. En één met die intelligente waarnemer daarachter, of daaronder. Of daaromheen.

Dat is spirituele volwassenheid.

En dat is precies wat veerkracht geeft: de energie die je nodig hebt om te buigen zonder te breken, om telkens weer terug te veren en dapper door te gaan.