Wat is het opperste aardse geluk?

Ik ben een echte Stier en ik heb dan ook een paar vaste eetgewoonten. In de winter, bijvoorbeeld, eet ik elke ochtend havermout van Joannusmolen, gekookt in water, met een schep honing. Heerlijk.
Zomers ontbijt ik elke ochtend met muesli maar daar moet ook iets zoets in, en ik vind het zó jammer dat Provamel die kartonnen pakjes sojavanillevla gezoet met leuke stroopjes uit de handel heeft gehaald en vervangen door vervelende plastic kuipjes met suiker.Maar laatst vroeg ik eens in een filosofische bui aan mijn Tarot: wat is nou het ultieme geluk op Aarde, waar leven we eigenlijk voor? En mijn hart sprong op bij het antwoord:
De Keizerin.

 

Wat een opwindend antwoord, dacht ik, en ook: ja natuurlijk.
Want de Keizerin symboliseert vernieuwing. Ze is het symbool van vruchtbaarheid, zwangerschap en groei, van de natuur als onuitputtelijke bron van nieuw leven, maar ook van creativiteit en nieuwe ideeën, nieuwe inzichten en bewustzijnsontwikkeling.

Als vernieuwing ons opperste aardse geluk is, begrijp ik meteen alles:
waarom Provamel het assortiment verandert,
waarom zoveel mensen uit hun dak gaan over Nieuwjaar,
en achter trends aanrennen,
en ook gevaarlijke uitvindingen met open armen ontvangen,
en waarom nieuwe kleren zo fijn zijn,
waarom alle baby’s onweerstaanbaar vertederen,
en zelfs waarom de dood noodzakelijk is, want zonder dood, afbraak en verval is er natuurlijk geen vernieuwing.

Is het hogere levenskunst om jezelf te vernieuwen, steeds weer opnieuw? Dat zou best eens kunnen. Ons lichaam doet het in elk geval: elk moment sterven talloze cellen af en worden er nieuwe geboren. De darmwand bijvoorbeeld vernieuwt zichzelf elke paar dagen. Bijna alle cellen in het lichaam worden minstens een keer in je leven ververst (behalve, naar het schijnt, sommige cellen in de hersens).
Als vernieuwen niet meer lukt, zijn we hier klaar en dan mogen we naar ons echte thuis in de geestelijke wereld daarboven, en ongetwijfeld komen we ooit weer geheel vernieuwd terug, voor een nieuw avontuur in de onderwereld.

En tot die tijd zijn we hier op Aarde dus voor nieuwe ervaringen, nieuwe inzichten en nieuwe wijsheid.

Hoe bereiken we dit geluk het best?

Het is paradoxaal, maar je vernieuwt het best door geen weerstand te bieden tegen wat er nú is. Er is een spirituele wet die mooier klinkt in het Engels: What you resist, persists. Alles waar we weerstand tegen bieden, houdt zichzelf koppig in stand. Het wordt sterker door onze weerstand.
In mijn praktijk hoor ik cliënten vaak zeggen: “Dat mag ik nu loslaten” of “Daar ben ik nou wel klaar mee,” over iets wat hen dwarszit, vastzittende schouders of obstipatie of slapeloosheid of wat dan ook. Als ik uitleg dat ons lichaam altijd goede bedoelingen heeft, ook al voelt het nog zo ongemakkelijk, en dat het beter gaat als we dat onderzoeken en erkennen, er zelfs dankbaar voor zijn, knikken ze meegaand – ja ja dat zal wel.
“Maar nu mag het weg.”
Wat ze bedoelen is: nu moet het weg.
En helaas, dat werkt niet. Daarmee houden ze het juist vast.

Vernieuwen doe je door helemaal ja te zeggen tegen wat er is. Te ontspannen in de toestand precies zoals ze nu is. Dat maakt de weg vrij voor iets anders.
Denk maar aan het effect van een huilbui: als je je gevoel van bodemloze wanhoop totaal toelaat, er helemaal in meegaat en het voluit laat stromen… is er daarna iets opgelucht, opgeklaard, en voel je vaak een nieuwe kalme vastberadenheid.

Niet makkelijk. Maar wel simpel.

Ik wens ons allen veel ultiem aards geluk in 2024, veel acceptatie en ontspanning-in-het-ongemak, veel bevrijdende huilbuien en veel creatieve vernieuwing.

Morgenochtend lekker weer havermout.

 

 

OUD                                                         NIEUW

“Mijn hart is gebroken”                       “Mijn hart is opengebroken”

“Die rotnek is weer zo stijf”                 “Mijn nekspieren beschermen me”

“Ik zal ze leren”                                       “Ik zal ervan leren”

“Ik ben kapot”                                         “Wat mij niet doodt, maakt mij sterker”

“Ik ben er helemaal klaar mee”           “Kennelijk heb ik het nog nodig”

Zelftwijfel, zelfafwijzing                        Zelfvergeving, zelfrespect

Verstarren                                                 Onszelf opnieuw uitvinden

Slachtoffer                                                 Ervaringsdeskundige

Post-traumatische stress                        Post-traumatische groei

 

Heb je aanvullingen, je eigen rijtje? Stuur ze me, dat vind ik leuk.

8 Antwoorden op “Wat is het opperste aardse geluk?”

  1. Dank je wel voor dit inzicht Lisette. Geen weerstand. Heel helder en duidelijk. Ook voor jou een avontuurlijk en vernieuwend Nieuwjaar.

    1. Bedankt!We gaan dapper door.

  2. Lisette, veel dank hiervoor. Ben al een tijdje niet meer bij het spirituele geweest, het valt me nu toe, nu het het best voor mijn innerlijke universum is. En ik hoop voor het uiterlijke ook, zo mooi!

    1. Hallo Arnold, volgens mij is het spirituele altijd overal. Maar of we het opmerken is aan ons.

  3. Ik lees en luister graag naar je verhalen; die geven mij vaak rust en inzicht.

    1. Dank je wel Lilian, fijn om te horen!

    2. Erg mooi Lisette! ❤️
      Hier nog eentje:

      Oud:
      Ik blijf maar keelklachten houden

      Nieuw:
      Ik ben (nog) bang m’n waarheid te spreken

      1. Dank je wel Simone. Ja, mooi maar volgens de Germaanse geneeskunde zouden die keelklachten eerder erop duiden dat je op zielsniveau het innerlijk conflict al hebt opgelost, en dat je dus wel je waarheid kunt spreken. Gewoon doen. En misschien wordt het dan:
        Oud: keel-klacht Nieuw: keel-kracht

Geef een reactie